Mirjam Janse

Donkere sokken aantrekken bij een lichte spijkerbroek, nee, dat in geen geval! Terwijl ik vanochtend dacht, heerlijk makkelijk, ik spring zo uit bed, hóp, in de kleren die voor het grijpen liggen en ik ga aan het werk, maar nee. Ik trek toch de donkere sokken en de lichte broek maar uit en besluit meteen ook die koude douche te nemen. Alles uit dus, nat worden, afdrogen en dan de lichte sokken aantrekken. Het neemt tijd, maar ik win er tijd mee. Hoe kan dat. Dat kan omdat de hele dag een kleine ergernis met je meeslepen ongemerkt veel energie vreet. Aan grote zaken kun je je ergeren, je kunt er kwaad om worden of er flink ruzie over schoppen, maar dan gaat het om een duidelijke zaak zoals een politiek conflict, het gedrag van de overheid of het onvermogen van alle betrokken partijen om een oorlog te stoppen. Maar het zijn die kleine stekertjes die blijven prikken als kwalijk zoemende muggen. En uiteindelijk gaat het ergeren over in etteren.

Je kunt zeggen waar maak je je druk over. Een kleinigheidje. En gelijk heb je! Maar het zijn die kleinigheidjes die bij mij passen, die mijn karakter kleur geven. En als beeldend kunstenaar ben ik gewend geraakt aan harmonie zien en creëren in kleur, vorm en maat, dus irriteert disharmonie mij, zoals vandaag. En als coach en helder waarnemer van het energieveld in en om mensen is het zelfs nuttig om te zien waar de harmonie ontbreekt. Dan zoek ik de stekertjes op die van hem of haar een minder sprankelend mens maken en werk ik aan het herstellen van de harmonie.

Lees verder

Anders

Het is stil. Stiller dan gewoon stil. Ken je dat, dat je een ruimte binnen loopt en de stilte op je valt, net als hitte dat kan. De stilte is bijna tastbaar aanwezig. En tegelijkertijd is er enorm veel lawaai in de wereld.

Toch is het alsof deze stilte een uitnodiging inhoudt om nog meer naar binnen te keren en de ruimte in jezelf te verkennen, terwijl, en dat is het spannende, je gewoon bezig blijft, actief blijft, in de wereld buiten je. Het is alsof de stilte van binnen door alles wat je zegt en doet, in elk gebaar dat je maakt, heen schijnt. Een stralend mens ben je dan. Klinkt wel goed, hè.

Stil kunnen zijn in een wereld die sneller en luider enorm veel lawaai produceert is meer dan waardevol, alleen, het is een noodzaak.

Blijf alert op verstoringen van je innerlijke rust en stilte, maar ook van je autonomie en je heilige ruimte.

Ik schrijf dat nu zo, omdat het kopje onder gaan in gevoelens van onveiligheid, twijfel en onzekerheid over hoe het nu verder moet, heel menselijk is, nu iedereen met zoveel persoonlijke en politieke conflicten geconfronteerd wordt.

Ik herinner me een tekst die populair was in de zestiger jaren. Desiderata, geschreven door de Amerikaanse dichter en advocaat Max Ehrmann in 1927. Zijn boodschap is nog steeds betekenisvol.

Lees verder

Het is een bijzonder koord waarmee je vastzit aan de vrouw waaruit je geboren wordt, een stevig en tastbaar koord. Deze streng wordt meestal vrij snel na je geboorte doorgeknipt en je houdt er een prachtig litteken in de vorm van je navel aan over. Maar er lopen vanaf, ja vanaf wanneer eigenlijk, zeg, vanaf je conceptie, ook meteen vele onzichtbare verbindingen met deze vrouw en met de man die het zaad leverde. En deze vader en moeder komen uit families waar jij als hun kind ook direct een draadloze verbinding mee hebt, want hun genen zitten immers ook in jou. Alle leden van die families hebben een band met hun gezamenlijke geschiedenis, hun tradities, het geloof en de gemeenschap. Het zijn verbindingen die ze zich niet altijd bewust zijn, maar die wel invloed hebben op jouw gevoel van welkom zijn en je hier thuis voelen.

Jouw verbonden zijn met hun opvattingen kan je ook dwars gaan zitten en opstandig maken. Het soepele lijntje blijkt stijf en een harde kabel te zijn. Energetisch lastiggevallen worden door het trauma van een ander is ook zo’n irritant koord. Als je een beetje durf hebt maak je je daarvan los. Kan pijnlijk zijn, ja.

Deze onzichtbare of energetische koorden doorknippen en je vrij voelen. Dat kan. En daar kun je hulp bij vragen.

Een hypotheek, een contract, een baan, een partner, we zitten allemaal wel ergens aan vast. Je verbindt je vrijwillig aan een partner of baan, maar in het algemeen kun je je daarvan losmaken als je dat wenst. Zelfs je naam en je nationaliteit kun je veranderen.

Lees verder

Het werd me te dol. Vannacht ben ik met flinke wattenbollen in mijn oren naar het kleine logeerkamertje verhuisd om toch een paar uur slaap binnen te halen. De pomp van de boer stampte niet ver van mijn slaapkamerraam onverstoorbaar de hele nacht door. Niet dat ik tegen dat water-uit-de-sloot-pompen ben, maar het geluid is net te laag en luid om te ontkennen, dus het hield me wakker. Tja, gevoelige oortjes hebben heeft zijn voor- en nadelen.

Stilte is een groot goed, dat realiseerde ik me weer eens goed. In een wereld waarin alles steeds luider, sneller en feller wordt, zijn momenten van stilte zeldzamer geworden. Ook de plekken waar je je veilig voelt en je in de stilte jezelf terug kunt vinden zijn schaars. Midden in de nacht op een parkeerplaatsje in een onbekend en donker bos gaan staan mag dan stilte bieden, maar geen veilig gevoel.

Stilte ervaren is belangrijk. Stilte is nodig om je innerlijke balans te hervinden en naar de stem van je innerlijk te luisteren. Stil zijn geeft je hele wezen rust en dat heeft tot gevolg dat je de signalen van je lijf beter gaat voelen.

Lees verder